Alleen voor leden

Het binnenvallende licht doet een ruimte vermoeden.

Op zondag 13 april 2014 werd de nieuwe expositie in galerie Absoluut geopend. Motto was deze keer: het licht binnen doet niet onder van de lente buiten. Het was een korte,  frisse en geanimeerde opening. Carolien Magnus speelde enkele stukken van Bernhard van den Sigtenhorst Meyer (1888-1953): drie Landelijke Miniaturen voor fluit solo. Tussendoor sprak Marjolein Tönis  bijna a l’improviste over het binnenvallende licht wat een ruimte doet vermoeden. Iedere kunstenaar houdt er zich mee bezig: het licht en daarmee het donker. In de werken in de binnenruimte is dat te zien in de lichtheid van de zee, weergegeven met twee speels strepen. Kijk naar die figuur die krampachtig uit een schaal het licht zoekt. En beleef de rusteloosheid van de reizende. Grootse gebouwen weerspiegelen de nietige figuren die deze plaats willen verlaten. Of bezoeken misschien? Er zijn ook hele voorzichtige tekeningen waarbij potlood, krijt en kleur nauwelijks het papier willen raken. Over luchtige lichtheid gaat het hier. Een ademtocht stiekem gevangen in een raamwerk.

Nu de hele samenleving een grote open ruimte is en omdat wij als kunstenaars nieuwsgierig en krachtig aanwezig zijn, is het bijna noodzakelijk om als zwervende groep Kunstnomaden met een gemeenschappelijke drijfveer onze eigenheid te bewaren.. We zwerven niet zomaar wat, we gaan met een doel en keren naar vaste plekken terug. Dat betekent dat we ons bewegen in een dynamisch evenwicht. Dat we open oog hebben voor vernieuwende vergezichten. Daarbij gaan we ervan uit dat de commerciële omgeving de werken ook inhoudelijk kunnen versterken. Dat we als deelnemende kunstenaars van Absoluut worden uitgenodigd om te reflecteren op het huidige economische systeem. Denkt u  nog eens terug aan ons project 033-leegstand in 2012. Binnenkort in november een nieuw project 033- begane grond en in augustus de Verborgen stad in de Stad van Cahen. We vinden dat we als kunstenaars van Absoluut onszelf de vraag moeten willen stellen of er mogelijkheden zijn om de kunst meer populair te maken, zonder dat dit ten koste gaat van de kwaliteit EN de autonomie van het werk.

Ook in tijden van culturele bezuinigingen zijn de mogelijkheden voor kunst eindeloos. Zie ons gebruik van leegstaande panden; wij zwerven niet zomaar wat rond dus. Het vernieuwende en bewustzijnsverruimende karakter van de kunst kan ook in de chaos van alledag doorwerken op het publiek. En daarom lijkt er een rol weggelegd voor de publieke ruimte en kunst. Deze galerie is daar een voorbeeld van.

Foto’s van Kedo Erné, Peter Löhnberg, Jan de Graaf.